Οι αδελφοί τού Χριστού

Το μεγαλύτερο μέρος τού Προτεσταντικού κόσμου, αποφάσισε ξαφνικά, αδικαιολόγητα, να απορρίψει τη Χριστιανική παράδοση γύρω από το ρόλο τής Παναγίας στο σχέδιο τής σωτηρίας τού Θεού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ένα πλήθος κακοδοξιών σχετικών με τη ζωή και την οικογένεια τής Παναγίας και τού Κυρίου μας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν υποψιάζονται πόσο σημαντικές προεκτάσεις έχουν όλες αυτές οι κακοδοξίες που εισήγαγαν. Για το λόγο αυτό, εδώ θα απαντήσουμε περιληπτικά, στα ερωτήματα: "Είχε η Παναγία άλλα παιδιά;" "Τι ήταν αυτοί που γνωρίζουμε ως αδελφούς τού Χριστού"; Και "Ποια η σημασία τών σχετικών εδαφίων που χρησιμοποιούνται σήμερα από τον Προτεσταντισμό για το θέμα αυτό;"

 πηγή:oodegr

Ο κύριος λόγος που οι Προτεστάντες υποστηρίζουν ότι ο Χριστός έχει αδέλφια, είναι επειδή η Αγία Γραφή δεν δίνει πολλές πληροφορίες για το ζήτημα αυτό. Και επειδή ο Προτεσταντισμός απέρριψε το μεγαλύτερο μέρος τών Αποστολικών παραδόσεων, κρατώντας μόνο την Αγία Γραφή (και όχι όλη), βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση, να πρέπει να βρει άκρη από ελειπείς πληροφορίες για διάφορα θέματα. Και από τη στιγμή που δεν είχε την πλήρη Εκκλησιαστική Αποκάλυψη, ήταν φυσικό να παροδηγηθεί σε κακοδοξίες και αυθαιρεσίες, παρερμηνεύοντας ακόμα και το τμήμα τής Αγίας Γραφής που κράτησε.

Και μόνο η παράδοση της διαχρονικής Εκκλησίας για κάτι, είναι απόδειξη. Δεν είναι απαραίτητο να το γράφει η Αγία Γραφή. Επειδή όμως ο Κύριος προέβλεψε ότι κάποτε θα βρίσκονταν κάποιοι Προτεστάντες που θα χρειάζονταν αποδείξεις μόνο από την Αγία Γραφή για να δεχθούν την αλήθεια, φρόντισε για χάρη τους να γραφούν κάποια πράγματα και στην Αγία Γραφή.

Έτσι, θα απαντήσουμε από την Αγία Γραφή, όχι επειδή πιστεύουμε ότι είναι η μόνη έγκυρη παράδοση όπως λένε οι Προτεστάντες, αλλά για χάρη τών Προτεσταντών, που θέλουν να τα βλέπουν όλα εκεί, και να μην εμπιστεύονται τις άλλες παραδόσεις της Εκκλησίας. Στην αρχή θα αναλύσουμε μερικά εδάφια που χρησιμοποιούν για τους ισχυρισμούς τους, και στο τέλος θα αναφέρουμε μερικά ιστορικά στοιχεία, που θα βάλουν τα πράγματα στη θέση τους οριστικά.

Απάντηση σε επιχειρήματα τών Προτεσταντών

ΜΑΤΘΑΙΟΣ 1/Α΄ : 18 "Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ην. Μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ, πριν η συνελθείν αυτούς, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου".

Το ότι βρέθηκε έγκυος πριν «συνέλθουν» σε σεξουαλική πράξη, δεν σημαίνει ότι μετά «συνήλθαν». Βλέπετε πουθενά εκεί κάτι που να λέει ότι μετά «συνήλθαν»; Εδώ το σημείο που τονίζεται, είναι το ότι ο Χριστός δεν ήταν γιος του Ιωσήφ, και ότι η Μαρία ήταν παρθένος! Δεν υπονοείται τίποτα περισσότερο. Το ίδιο συμβαίνει και με το παρακάτω εδάφιο που θα δούμε. Εκεί θα δούμε και την απάντηση και για τα δύο.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ 1/Α΄ : 25 "και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν".

Και εδώ επίσης, το σημείο που τονίζει ο Ευαγγελιστής είναι ότι ο Χριστός δεν ήταν γιος του Ιωσήφ. Δεν λέει τίποτα για τη σχέση τους μετά. Παρ' όλα αυτά οι Προτεστάντες ΥΠΟΘΕΤΟΥΝ ότι τα δύο προηγούμενα χωρία, γράφουν κάτι περισσότερο.

Υποθέτουν ότι οι φράσεις: "πριν η εισελθείν αυτούς" και "έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον", υπονοούν ότι ΜΕΤΑ είχε συζυγικές σχέσεις η Παναγία με τον Ιωσήφ.

Το ότι θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει κάτι, δεν σημαίνει ότι το συμπέρασμα αυτό είναι σωστό. Θα μπορούσε να μην συμβαίνει αυτό. Βεβαίως σε αναλυτικότερη μελέτη μας, αυτό θα το αποδείξουμε. Εδώ όμως απλώς θα απαντήσουμε. Θα γράψουμε ένα γνωστό εδάφιο για να διαπιστώσει ο καθένας ότι το "έως", δεν υπονοεί τίποτα. Είναι το τελευταίο εδάφιο του Ματθαίου: Ματθαίος 28/κη΄ 20. Εκεί λέει ο Ιησούς: «…και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος».

Δηλαδή επειδή λέει: «έως», πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο Κύριος μετά τη συντέλεια του αιώνος δεν θα είναι μαζί μας; Είναι ακριβώς η ίδια διατύπωση. Όπως αυτό το «έως» δεν κρύβει κάποιο συμπέρασμα, ούτε τα προηγούμενα κρύβουν. Άλλωστε, θα ρωτήσουμε κάτι κι εμείς: Αν υπήρχε κάποια σαφής δήλωση για κάποια μετέπειτα σεξουαλική σχέση του Ιωσήφ με την Παναγία, δεν θα τη χρησιμοποιούσαν οι Προτεστάντες; Γιατί να καταφεύγουν σε υποθέσεις; Δεν θα χρησιμοποιούσαν σαφή στοιχεία;

Ένα από πολλά όμοια εδάφια, λέει τα εξής: «Ουχ ούτός εστίν ο του τέκτονος υιός, ουχί η μήτηρ αυτού λέγεται Μαρία και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας, και αι αδελφαί αυτού ουχί πάσαι προς ημάς εισι;» (Ματθαίος 13/ιγ΄ 55 – 56, Μάρκος 6/ς΄ 3. Λουκάς 8/η΄ 19). Το εδάφιο αυτό χρησιμοποιούν οι Προτεστάντες, για να πουν ότι η Παναγία είχε άλλα παιδιά.

Η απάντηση όμως εδώ, είναι απλή. Και σήμερα ακόμα, λέμε «αδέλφια» τα ετεροθαλή αδέλφια. Το ότι όλοι νόμιζαν τον Ιησού ως γιο του Ιωσήφ, δεν σημαίνει ότι ο Ιωσήφ ήταν πραγματικός του πατέρας! Το ίδιο συμβαίνει και με τα αδέλφια του. Αν με βάση αυτό το εδάφιο οι Προτεστάντες κατανοούν ότι εδώ μιλάει για πραγματικά του αδέλφια, ας κατανοήσουν και ότι είναι γιος τού Ιωσήφ, και όχι τού Θεού.

Προσέξτε και κάτι άλλο: Στην Αγία Γραφή, «αδέλφια» λέγονται και οι μακρυνότεροι συγγενείς, και όχι μόνο τα παιδιά των ιδίων γονιών. Δέστε ένα παράδειγμα από τον Αβραάμ και το Λωτ. Ο Αβραάμ ήταν θείος του Λωτ, όμως η Αγία Γραφή τους λέει: «αδέλφια». Βρίσκεται στο εδάφιο: Γένεσις 13/ιγ΄ 8. Εκεί λέει ο Αβραάμ στο Λωτ: «…άνθρωποι αδελφοί ημείς εσμέν».

Άλλο παράδειγμα, από πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε: «Είπε δε Λάβαν τω Ιακώβ, ότι γαρ αδελφός μου εί, ου δουλεύεις μοι δωρεάν». Δεν ήταν όμως αδελφός του, με τη σημερινή έννοια!

Δέστε ένα άλλο παράδειγμα, στο χωρίο: Λουκάς 2/β΄ 48. Εκεί η ίδια η Παναγία, λέει στον Ιησού για τον Ιωσήφ: «Ιδού ο πατήρ σου καγώ οδυνώμενοι εζητούμέν σε». Δηλαδή επειδή η Μαρία ονομάζει τον Ιωσήφ: «πατέρα» του Ιησού, σημαίνει ότι ήταν πράγματι πατέρας του; Ή δεν το γνώριζε εκείνη ότι δεν ήταν πατέρας του; Το ίδιο συμβαίνει και με τα «αδέλφια» του Ιησού. Ήταν παιδιά του Ιωσήφ από άλλο γάμο.

Επίσης, το ότι σε άλλο εδάφιο η Παναγία αναφέρεται ως: «γυναίκα» του Ιωσήφ, δεν σημαίνει ότι την παντρεύτηκε. Αυτό φαίνεται στο Ματθαίος 1/α΄ 18 - 20, όπου ενώ στο 19 και 20 αναφέρεται δύο φορές ως: «γυναίκα» του Ιωσήφ, στο 18 ξεκαθαρίζει ότι ήταν «μνηστή» του. Συνεπώς, ούτε αυτό το επιχείρημα των Προτεσταντών στέκει.

Άλλο ένα Προτεσταντικό επιχείρημα: Λέει στο Ματθαίος 1/α΄ 25 για τον Ιωσήφ και τη Μαρία: «Και ουκ εγίνωσκεν αυτήν (εννοεί ότι δεν είχαν σεξουαλική σχέση, καθώς «γινώσκω» σημαίνει και «ενώνομαι» στην Αγία Γραφή), έως ού έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον». Το επιχείρημα εδώ είναι το εξής: «Γιατί λέει πρωτότοκον; Υπήρχαν και άλλα παιδιά μετά;» Είναι η ίδια λογική με το «έως ού». Προσπαθούν να κάνουν την Αγία Γραφή να πει κάτι που δεν λέει. Υποθέτουν χωρίς αποδείξεις. Όμως, ένα άλλο εδάφιο για τον Ιησού Χριστό λέει: «ός εστίν εικών του Θεού του αοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως». Δηλαδή, επειδή ο Κύριος αναφέρεται ως «πρωτότοκος» του Θεού, σημαίνει ότι ο Θεός έχει και άλλους Υιούς εκτός του Χριστού; Δεν είναι αυτός ο «Υιός του ο Μονογενής» σύμφωνα με τα λόγια του στη βάπτιση;

Ψαλμός ξθ΄ 8: «Ξένος έγινα εις τους αδελφούς μου, και αλλογενής εις τους υιούς της μητρός μου. 9. Διότι ο ζήλος του οίκου σου με κατέφαγε. Και οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων σε, επέπεσον επ’ εμέ»

Το εδάφιο αυτό, προφητικά, αναφέρεται σαφώς στον Ιησού Χριστό. Το χρησιμοποιούν οι Προτεστάντες λοιπόν, για να πουν ότι η μητέρα τού Κυρίου είχε και άλλους γιους. Όμως για ποια "μητέρα" τού Κυρίου μιλάει;

Κατ' αρχήν, δεν μπορεί να μιλάει για τους σαρκικούς αδελφούς του, όχι μόνο επειδή δεν είχε, αλλά κυρίως επειδή ακόμα και οι αδελφοί του οι ετεροθαλείς από τον Ιωσήφ, ποτέ δεν τον θεώρησαν ξένο όπως λέει το παραπάνω εδάφιο. Ο δε Ιάκωβος, παρέμεινε πιστός ως το τέλος, και μάλιστα υπήρξε ο πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων, και συγγραφέας τής ομόνυμης επιστολής στην Αγία Γραφή. Τι εννοεί λοιπόν το εδάφιο;

Για την απάντηση στο ερώτημα αυτό, θα μας βοηθήσει το εδάφιο:

Αποκάλυψις 12/ιβ΄ 1,5: «Και σημείον μέγα ώφθη εν τω ουρανώ, γυνή περιβεβλημένη τον ήλιον, και η σελήνη υποκάτω των ποδών αυτής και επί της κεφαλής αυτής στέφανος αστέρων δώδεκα… και έτεκεν υιόν άρσεν, ος μέλλει ποιμαίνειν πάντα τα έθνη εν ράβδω σιδηρά…»

Το εδάφιο αυτό λοιπόν, αναφέρεται στην Εκκλησία τού Ισραήλ, την Σιών, που γέννησε τον Ιησού Χριστό. Αυτό φαίνεται και στο παρακάτω εδάφιο:

Ησαϊας νδ΄ 1: «Ευφράνθητι, στείρα, η μη τίκτουσα. Αναβόησον εν αγαλλιάσει, και τέρπου, η μη ωδίνουσα. Διότι πλειότερα είναι τα τέκνα της ηρημωμένης παρά τα τέκνα της εχούσης τον άνδρα, λέγει Κύριος.»

Επίσης συνδέεται και με το:

Γαλάτας 4/δ΄ 26: «η δε άνω Ιερουσαλήμ ελευθέρα εστίν, ήτις εστίν μήτηρ ημών. Γέγραπται γαρ: ευφράνθητι στείρα…»

Είναι πλέον φανερό, ότι το Ψαλμός ξθ΄ 8, αναφέρεται όχι στους κατά σάρκα αδελφούς του Χριστού, αλλά στους ομοεθνείς του, οι οποίοι τον αρνήθηκαν και τον σταύρωσαν, παρά το ότι ήταν τέκνα της ιδίας Εκκλησίας, του Ισραήλ.

Ο ίδιος ο Χριστός μίλησε για το ποιοι είναι οι αδελφοί του:

Ματθαίος 12/ιβ΄ 46-50: «ετι δε αυτου λαλουντος τοις οχλοις ιδου η μητηρ και οι αδελφοι αυτου ειστηκεισαν εξω ζητουντες αυτω λαλησαι ειπεν δε τις αυτω "ιδου η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εξω εστηκασιν ζητουντες σοι λαλησαι" ο δε αποκριθεις ειπεν τω ειποντι αυτω "τις εστιν η μητηρ μου; και τινες εισιν οι αδελφοι μου;" και εκτεινας την χειρα αυτου επι τους μαθητας αυτου ειπεν "ιδου η μητηρ μου και οι αδελφοι μου οστις γαρ αν ποιηση το θελημα του Πατρος μου του εν ουρανοις αυτος μου αδελφος και αδελφη και μητηρ εστιν"»

Ματθαίος 25/κε΄ 40: «και αποκριθεις ο βασιλευς ερει αυτοις αμην λεγω υμιν εφ' οσον εποιησατε ενι τουτων των αδελφων μου των ελαχιστων εμοι εποιησατε»

Ιωάννης 1/α΄ 11: «εις τα ίδια ήλθεν, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι».

Στα παραπάνω εδάφια, φαίνεται σαφώς ποιοί είναι οι αδελφοί του, οι γιοί τής ίδιας μητέρας με αυτόν, τής Σιών, οι οποίοι δεν τον δέχτηκαν.

Σε αντίθεση όμως με όλες αυτές τις Προτεσταντικές θεωρίες και παρανοήσεις, η Εκκλησία (όπως διέσωσε την Αγία Γραφή), έχει διασώσει και πολλά άλλα στοιχεία για το τι συνέβη τότε. Ας δούμε λίγα στοιχεία για τις συγγένειες τού Ιωσήφ, ίσα - ίσα για να καταλάβουμε τι συνέβη:

Ιάκωβος πατέρας του Ιωσήφ

Κλωπάς, αδελφός του Ιωσήφ

Ιωσήφ, μνηστήρας της Μαρίας.

Ιάκωβος, Ιωσής, Ιούδας, Σίμων, Εσθήρ, Μάρθα, Σαλώμη, μερικοί απ' αυτούς, ήταν παιδιά του ηλικιωμένου Ιωσήφ, από προηγούμενο γάμο.

Μάλιστα, κάποιοι απ’ αυτούς, ήταν παιδιά της Μαρίας του Κλωπά, (Ιωάννης 9/θ΄ 25), η οποία ήταν γυναίκα του αδελφού του Ιωσήφ, του Κλωπά. Αυτή η Μαρία, αναφέρεται στην Αγία Γραφή ως: «Μαρία η του Ιακώβου» (Μάρκος 16/ις΄ 1), και «Μαρία η του Ιακώβου του μικρού και Ιωσή μήτηρ» (Μάρκος 15/ιε΄ 40, Ματθαίος 27/κζ΄ 56). Επίσης αναφέρεται «Η αδελφή της μητρός αυτού, Μαρία η του Κλωπά» (Ιωάννης 19/ιθ΄ 25).

Σύμφωνα με το παραπάνω εδάφιο, η Μαρία του Κλωπά είναι «σύνννυμφος» της Θεοτόκου, καθώς είναι γυναίκα του αδελφού του Ιωσήφ. Έτσι, και τα παιδιά της σύμφωνα με τον Εβραϊκό ιδιωματισμό που είδαμε και πριν, θεωρούνται ως «αδελφοί» του Ιησού, όπως κι εκείνη ως «αδελφή της μητρός αυτού».

Υπάρχει μαρτυρία του Ηγισίππου, ότι ο Ιούδας και ο Σίμων (Συμεών δεύτερος επίσκοπος Ιεροσολύμων μετά τον Ιάκωβο τον αδελφόθεο), ήταν παιδιά του Κλωπά, αδελφού του Ιωσήφ και θείου του Ιησού. (Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία βιβλίο Γ΄ κεφ. 32. 1 – 6).

Προσπάθειες απάντησης από τους Προτεστάντες

Σε απάντηση όλων αυτών, οι Προτεστάντες εμμένοντας στην ασεβή αιρετική τους γνώμη, έχουν κατασκευάσει και κάποια επιπλέον επιχειρήματα, προκειμένου να αποδυναμώσουν τα ανωτέρω.

Κατ' αρχήν ισχυρίζονται ότι οι πληροφορίες περί του Ιωσήφ ως πατρός των αδελφών του Ιησού από προηγούμενο γάμο του, και η γεροντική ηλικία του, είναι παρμένες από απόκρυφα βιβλία, που είναι αναξιόπιστα. Όμως το ότι κάποιες πληροφορίες είναι όμοιες στα απόκρυφα και στην πραγματική Χριστιανική παράδοση, δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί τα πήραν από τα απόκρυφα, ούτε ότι όλα όσα γράφει ένα απόκρυφο είναι ψευδή. Σημαίνει απλώς ότι και το απόκρυφο, όπως και η λοιπή Χριστιανική παράδοση, διαφύλαξαν κάποιες κοινές αλήθειες! Στα απόκρυφα βρίσκουμε πολλά πράγματα που υπάρχουν και στη Χριστιανική πίστη. Και δεν είναι λογικό να αφαιρούμε από τη Χριστιανική πίστη, όλα όσα βρίσκουμε να υπάρχουν και στα απόκρυφα!

Επίσης, για τον Ιωσήφ ισχυρίζονται ότι επειδή κατά την Ορθόδοξη άποψη ήταν γέρος 70 ετών, δεν ήταν δυνατόν να κάνει το ταξίδι αυτό από τη Ναζαρέτ προς τη Βηθλεέμ, όπου γεννήθηκε ο Κύριος για την απογραφή, και μετά από 2 χρόνια προς την Αίγυπτο, αλλά πρέπει ο Ιωσήφ να ήταν νέος για το ταξίδι αυτό. Ξεχνούν όμως, ότι ο Μωυσής κατά την Αγία Γραφή ήταν 80 ετών, όταν οδήγησε τον λαό Ισραήλ από την Αίγυπτο στην έρημο! Για να μην αναφέρουμε παρόμοιες καταστάσεις για τον Αβραάμ, για τον Ιακώβ, και άλλους Πατριάρχες. Κατά τους Προτεστάντες αυτούς λοιπόν, πρέπει να απορρίψουμε μήπως όλες αυτές τις διηγήσεις της Αγίας Γραφής ως ψευδείς;

"Μα, στις περιπτώσεις των Πατριαρχών, ο Θεός τους ενίσχυσε θαυματουργικά!" Ίσως μας απαντήσει κάποιος Προτεστάντης. Και εδώ φαίνεται πλήρως η υποκρισία τους! Ο Θεός δηλαδή θαυματούργησε σε τόσους και τόσους Πατριάρχες, ενισχύοντάς τους στα γεράματά τους. Και στον πατριό του Ιδίου του Κυρίου Ιησού Χριστού θα τσιγκουνευόταν την ενίσχυση και τη θαυματουργία Του; Μάλλον, ΠΡΩΤΑ σ' αυτόν θα δινόταν δύναμη και ενίσχυση, που ήταν ο προστάτης του Κυρίου μας, όταν Αυτός ήταν ακόμα νήπιο!

Άλλο επιχείρημά τους, είναι ότι κατά το ταξίδι της απογραφής προς τη Βηθλεέμ, δεν εμφανίζονται να είναι μαζί με την Παναγία και τον Ιωσήφ τα άλλα παιδιά του, από τον προηγούμενο γάμο του, συνεπώς, δεν πρέπει να είχε τέτοια παιδιά. Και πάλι όμως, αυτό τους το επιχείρημα αντιφάσκει με το προηγούμενο, ότι ο Ιωσήφ ήταν γέρος! Γιατί σε αυτή την ηλικία, ο Ιωσήφ τα δικά του παιδιά τα είχε ήδη μεγαλώσει, και είχαν πλέον τις δικές τους οικογένειες! Γι' αυτό και δεν τα κουβαλούσε μαζί του.

Ένα άλλο θέμα στο οποίο προσπαθούν (ανεπιτυχώς) ορισμένοι να απαντήσουν, είναι στο ότι ο Κύριος κατά τη σταύρωσή του, έδωσε την Παναγία στον Ιωάννη, (επειδή προφανώς δεν είχε άλλα παιδιά), με τα λόγια: "Ιωάννη, να η μητέρα σου! Γυναίκα, να ο γιος σου" (Ιωάννης 19/ιθ: 26,27). Εκεί προσπαθούν να δικαιολογήσουν το ότι δεν πήραν την Παναγία τα δήθεν "παιδιά της", με τον ισχυρισμό ότι δεν ήταν ακόμα πιστά στον Κύριο Ιησού Χριστό! Και αυτή η εντελώς γελοία δικαιολογία όμως, πέφτει στο κενό, για τους εξής λόγους: α. Ακόμα δεν υπήρχε η Χριστιανική Εκκλησία, συνεπώς ΟΛΑ τα αδέλφια του Κυρίου, θεωρούνταν μέλος της Εκκλησίας του Ισραήλ, άρα πιστοί, και μια τέτοια διάκριση δεν μπορούσε ακόμα να ισχύει. Και β. Ακόμα και αν υποθέταμε ότι ο Κύριος θα έκανε μια τέτοια διάκριση, οι υποχρεώσεις κάποιου προς τους γονείς του, δεν άρχισαν με τη Χριστιανική πίστη, αλλά ίσχυαν ήδη από τον Μωσαϊκό Νόμο, σύμφωνα με τα λόγια του Ιδίου του Κυρίου στο Ματθαίος 14/ιδ: 4-6! Εκείνος που ενέμενε σε αυτή την αρχή του χρέους προς τους γονείς, ποτέ δεν θα απάλασσε τα αδέλφια του από αυτή την υποχρέωση, μόνο και μόνο επειδή δήθεν δεν τον είχαν ακόμα πιστέψει. γ. Άλλωστε, με βάση την πληροφορία ότι ο ένας από τους αδελφούς του ο Ιούδας, έγραψε την ομώνυμη επιστολή στην Αγία Γραφή, και ο άλλος ήταν ο μελλοντικός Επίσκοπος Ιάκωβος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, ο ισχυρισμός ότι ήταν άπιστοι στον Ιησού, είναι όχι μόνο αστήρικτος, αλλά και εντελώς απίθανος. Και στο κάτω - κάτω, είναι αδύνατον να υποθέσουμε ότι ο Ιούδας και ο Ιάκωβος, τα δύο αυτά πολύ σημαντικά ηγετικά πρόσωπα της Εκκλησίας, ήταν τόσο παλιοχαρακτήρες, που δεν ήθελαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους προς τη μητέρα τους, ώστε ο Κύριος να αναγκασθεί να τους αφαιρέσει την προστασία τους επ' αυτής! Έτσι το επιχείρημα αυτό των Προτεσταντών, εκτίθεται όχι μόνο ως εσφαλμένο, αλλά και βλάσφημο!

Τι λέει η Αγία Γραφή γι' αυτό;

Ας δούμε τώρα κάτι πιο  σημαντικό: Αναφέρει η Αγία Γραφή ότι η Παναγία δεν είχε άλλα παιδιά;

Και βέβαια το αναφέρει!

Στην προφητεία που υπάρχει στο Ιεζεκιήλ 44/μδ΄ 1-2, γράφει προφητικά για την Παναγία: «και επέστρεψέ με κατά την οδόν της πύλης των αγίων της εξωτέρας της βλεπούσης κατά ανατολάς, και αύτη ήν κεκλεισμένη. Και είπε Κύριος προς με: ΄΄Η πύλη αύτη κεκλεισμένη έσται, ουκ ανοιχθήσεται, και ουδείς μη διέλθη δι’ αυτής, ότι Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, εισελεύσεται δι’ αυτής, και έσται κεκλεισμένη΄΄». Ρωτάμε λοιπόν: Από ποια πύλη «ήρθε στον κόσμο ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ ο Ιησούς Χριστός, και αυτή η πύλη παρέμεινε κεκλεισμένη, και κανείς άλλος δεν πέρασε απ’ αυτήν»; Δεν ήταν η μήτρα τής Παναγίας;

Επίσης, Στις Παροιμίες 4/δ΄ 3, λέει για τον Ιησού προφητικά: «διότι εστάθην υιός του Πατρός μου, και μονογενής ενώπιον της μητρός μου». Κι εδώ λοιπόν η μητέρα του Κυρίου φαίνεται ότι δεν είχε άλλα παιδιά! Και δεν είναι λόγια του Σολομώντα για τον εαυτό του αυτά, καθώς εδώ μιλάει ο Χριστός, η ενυπόστατη Σοφία του Θεού (π.χ. 8/η΄ 12 – 22). Επίσης ο Σολομών δεν ήταν μονογενής της μητρός του, καθώς η μητέρα του η Βηθσαβεέ, είχε τέσσερα παιδιά! (Α΄ Παραλ. ή Χρονικών 3/γ΄ 5). Μιλάει σαφώς για τον Χριστό.

Στο αρχείο αυτό, απλώς αναφερθήκαμε πολύ περιληπτικά στην αναίρεση τών βασικών επιχειρημάτων τού Προτεσταντισμού, και δείξαμε ότι είναι ανυπόστατα. Όταν θα δούμε τα θέματα αυτά αναλυτικότερα, θα δείξουμε πολύ περισσότερα στοιχεία για όλα αυτά.

Ν.Μ.

Είναι οι άγιες εικόνες είδωλα;

 
Είναι πολλές οι κατηγορίες που συσσώρευσε ο Σατανάς στο διάβα τών αιώνων εναντίον τής Εκκλησίας τού Κυρίου μας τού Ιησού Χριστού. Εκμεταλλευόμενος την αμάθεια κάποιων ανθρώπων, τους έπεισε πως κάποια αντικείμενα που η Εκκλησία συνηθίζει να τιμά, είναι είδωλα, και πως όσοι τα τιμούν, είναι ειδωλολάτρες. Στη συνέχεια, θα δείξουμε τη σαθρότητα αυτής τής άποψης, και τών επιχειρημάτων που επιστρατεύουν οι σύγχρονοι εικονομάχοι.

πηγή:.oodegr

1. Πότε μια εικόνα θεωρείται είδωλο;

Είναι αλήθεια, πως υπάρχουν πολλά εδάφια, κυρίως στην Παλαιά, αλλά και στην Καινή Διαθήκη, που καταδικάζουν την λατρεία, ακόμα και την κατασκευή ειδώλων. Θα εξετάσουμε λοιπόν, μερικά χαρακτηριστικά Αγιογραφικά εδάφια, για να καταλάβουμε το πραγματικό νόημα αυτής τής απαγόρευσης, και τη σημασία τών λέξεων: "είδωλο" και "εικόνα".

Ένα χωρίο που κακοποιείται κατά κόρον από τους συχρόνους εικονομάχους, είναι το Ησαϊας 40/μ΄ 18-20, που αναφέρει τα εξής: "Με τίνα λοιπόν θέλετε εξομοιώσει τον Θεόν; ΄Η τι ομοίωμα θέλετε προσαρμόσει εις Αυτόν; Ο τεχνίτης χωνεύει εικόνα γλυπτήν, και ο χρυσοχόος εκτείνει χρυσόν επ' αυτήν, και χύνει αργυράς αλύσεις. Ο πτωχός, κάμνων προσφορά, εκλέγει ξύλον άσηπτον, και ζητεί εις εαυτόν επιδέξιον τεχνίτην, δια να κατασκευάσει εικόνα γλυπτήν μη σαλευομένην."

Σε αυτό το χωρίο, παρατηρούμε τα εξής: Η λέξη "εικόνα", χρησιμοποιείται ταυτόσημα με τη λέξη "ομοίωμα". Εδώ όμως, θα πρέπει να τονισθεί το εξής: Τα παραπάνω εδάφια αντιτίθενται στην κατασκευή ομοιωμάτων τού Θεού, και όχι ομοιωμάτων κτισμάτων.

Σε αρμονία με αυτά τα εδάφια, η Ορθόδοξη Εκκλησία, απαγορεύει την κατασκευή οποιουδήποτε ομοιώματος τού Θεού. Έτσι, Ορθόδοξες εικόνες, είναι μόνο αυτές τών αγίων, και τού Κυρίου Ιησού Χριστού, κατά την ανθρώπινη φύση του. Εικόνες που υποτίθεται πως απεικονίζουν τον Θεό, θεωρούνται από την Εκκλησία είδωλα.

Σε αυτό το πνεύμα, κινούνται και όλα τα εδάφια τής Αγίας Γραφής που καταδικάζουν τα είδωλα. Δεν καταδικάζεται η κατασκευή και η τιμή εικόνων κτισμάτων, παρά μόνο εάν αυτή η εικόνα σκοπεύει να απεικονίσει τον άκτιστο και αόρατο Θεό, και λατρεύεται ως Θεός. Μόνο τότε θεωρείται είδωλο.

Ας δούμε μερικά ακόμα χωρία:

Ησαϊας 44/μδ΄ 9-20: "Όσοι κατασκευάζουν είδωλα, πάντες είναι ματαιότης ... Τις έπλασε Θεόν...Κόπτει εις εαυτόν κέδρους... και εξ' αυτού λαμβάνει και θερμαίνεται. Προσέτι καίει αυτό, και ψήνει άρτον. προσέτι κάμνει αυτό θεόν, και προσκυνεί αυτό. Κάμνει αυτό είδωλον, και γονατίζει έμπροσθεν αυτού... Και το εναπολειφθέν αυτού κάμνει θεόν, το γλυπτόν αυτού. Γονατίζει έμπροσθεν αυτού, και προσκυνεί, και προσεύχεται εις αυτό, και λέγει: Λύτρωσόν με, διότι είσαι ο θεός μου."

Και εδώ επίσης, η αναφορά γίνεται σε απεικόνιση θεού, και όχι σε εικόνες αγίων, όπως και σε όλα τα σχετικά εδάφια τής Αγίας Γραφής.

Ρωμαίους 1/α΄ 23, 25: "Και ήλλαξαν την δόξαν τού αφθάρτου Θεού, εν ομοιώματι εικόνος φθαρτού ανθρώπου, και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών ...και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τη κτίσει παρά τον κτίσαντα..."

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία πως λατρεύει τους αγίους ως θεούς. Οι άγιοι δεν λατρεύονται, παρά μόνο τιμούνται ως άνθρωποι Τού Θεού. Συνεπώς, τα εδάφια αυτά βρίσκουν εφαρμογή μόνο σε όσους κατασκευάζουν εικόνες Τού Θεού, και τις λατρεύουν.

Εφ' όσον λοιπόν είδωλο είναι μόνο η απεικόνιση τού Θεού, το να κατηγορούν κάποιοι την Εκκλησία ότι δήθεν λατρεύει είδωλα, αποτελεί ψεύδος και άδικη κατηγορία, και οι άνθρωποι αυτοί θα δώσουν κάποτε λόγο στο Θεό για την κακοπιστία τους απέναντι στην Εκκλησία Του.

2. Οι 10 εντολές και η απεικόνιση τών αγίων

Ας δούμε όμως, άλλο ένα κακοποιημένο χωρίο, που χρησιμοποιούν οι εχθροί τών εικόνων. Βρίσκεται στην Έξοδο 20/κ΄ 4, και είναι μία από τις 10 εντολές: "Μη κάμης εις εαυτόν είδωλον, μηδέ ομοίωμα τινός, όσα εν τω ουρανώ άνω, ή όσα εν τη γη κάτω, ή όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω τής γης. Μη προσκυνήσεις αυτά, μηδέ λατρεύσεις αυτά, διότι εγώ Κύριος ο Θεός σου, είμαι Θεός ζηλότυπος..."

Οι αρνητές τών εικόνων, λένε: "Να ένα χωρίο, που απαγορεύει την απεικόνιση και τών κτισμάτων! Σε αυτούς, απαντάμε τα εξής: "Και αυτό το εδάφιο, αναφέρεται σε απεικόνηση κτισμάτων ως θεών, και αυτό φαίνεται στο παράλληλο χωρίο: Δευτερονόμιον 4/δ΄ 12-19: "Και ελάλησε Κύριος προς εσάς... αλλά δεν είδετε ουδέν ομοίωμα. Μόνον φωνήν ηκούσατε. Και εφανέρωσεν εις εσάς ...τας δέκα εντολάς... Φυλάττετε λοιπόν καλώς τας ψυχάς σας, (διότι δεν είδετε ουδέν ομοίωμα εν τη ημέρα καθ' ην ο Κύριος ελάλησε προς εσάς εν Χωρήβ εκ μέσου τού πυρός.) Μήπως διαφθαρείτε, και κάμητε εις εαυτούς είδωλον, εικόνα τινός μορφής, ομοίωμα αρσενικού ή θηλυκού, ...κτήνους, ...ορνέου,... έρποντος,... ιχθύος... και μήπως υψώσεις τους οφθαλμούς σου εις τον ουρανόν, και ιδών τον ήλιον, και την σελήνην και τα άστρα, και πάσαν την στρατιάν τού ουρανού, πλανηθείς και προσκυνήσεις αυτά, και λατρέψεις αυτά".

Εδώ, αναφέρονται αναλυτικά ποια ήταν αυτά που απαγορευόταν να απεικονισθούν "ως ομοιώματα τού Θεού". Για μια ακόμα φορά, αποδεικνύεται, πως δεν υπάρχει απαγόρευση στην απεικόνιση αγίων, παρά μόνο τού Θεού.

Εδώ φαίνεται ακόμα, και ο λόγος που απαγορευόταν η απεικόνιση τού Θεού: "επειδή, δεν υπήρχε ομοίωμά Του".

Τώρα, με τη σειρά μας, θα ρωτήσουμε το εξής: Πώς παρά την απαγόρευση, υπήρχαν στο ναό τού Σολωμόντα ομοιώματα βοδιών; Πώς υπήρχαν πάνω από την Κιβωτό τής Διαθήκης ομοιώματα αγγέλων; Πώς υπήρχαν ομοιώματα αγγέλων εσωτερικά στη Σκηνή τού Μαρτυρίου; Άραγε, τα ομοιώματα τών αγίων ενόχλησαν τους συγχρόνους εικονομάχους; (Έξοδος 25/κε΄ 18. 36/λς΄ 35. Β΄ Χρονικών 4/δ΄ 3,4)

3. Η απεικόνιση τού Ιησού Χριστού

Ας δούμε κάτι ακόμα: Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, εμείς οι Χριστιανοί που δεν είμαστε κάτω από το Μωσαϊκό Νόμο, έχουμε δικαίωμα να απεικονίζουμε τον Θεό; Όπως είδαμε, όταν δόθηκαν οι δέκα εντολές, δεν είχε δοθεί από το Θεό ομοίωμά Του. Όταν όμως ήρθε το πλήρωμα τού χρόνου, ο Θεός μας έδειξε την εικόνα του, τον Ιησού Χριστό, όπως φαίνεται στο Κολοσσαείς 1/α΄ 15: "...ός εστιν εικών τού Θεού τού αοράτου, πρωτότικος πάσης κτίσεως". Και στο: Ιωάννης 14/ιδ΄ 9, λέει ο Ιησούς Χριστός: "...ο εωρακώς εμέ εώρακεν τον Πατέρα". Σήμερα λοιπόν, μπορούμε να βλέπουμε (και να απεικονίζουμε) τον Θεό, στο πρόσωπο τού Ιησού Χριστού. Όχι όμως κατά τη Θεϊκή του φύση, αλλά κατά την ανθρώπινη, μια και τη Θεϊκή Του δεν την είδαμε.

4. Απεικονίσεις τού Θεού

Οι μόνες άλλες περιπτώσεις που επιτρέπεται από την θεόπνευστη Εκκλησία Τού Κυρίου η απεικόνιση τού Θεού, είναι η εικόνα τής "Φιλοξενίας τού Αβραάμ", όπου απεικονίζονται οι τρεις αγγελιοφόροι, όχι ως εικόνα Θεού, αλλά ως τύπος τής Αγίας Τριάδος, και η βάπτιση τού Κυρίου, όπου το Άγιο Πνεύμα κατέρχεται ως περιστερά. Και φυσικά, με αυτή την εικόνα δεν ενοούμε πως το Άγιο Πνεύμα έχει εμφάνιση πτηνού, αλλά απλώς πήρε εκείνη τη μορφή. Και στις δύο αυτές εικόνες, απεικονίζουμε μόνο αυτά που είδαμε ως άνθρωποι, και δεν έχουμε κανένα σκοπό να απεικονίσουμε την αόρατη και απερίγραπτη φύση τού Θεού.

Στο σημείο αυτό, ο αναγνώστης δικαίως θα αναρωτηθεί γιατί υπάρχει σε Ορθόδοξες Εκκλησίες η (λεγόμενη): "εικόνα τής Αγίας Τριάδος". Δυστυχώς, θα συμφωνήσουμε μαζί του, πως αυτή η εικόνα κακώς υπάρχει, και η προέλευσή της δεν είναι Ορθόδοξη, αλλά Παππική. Η 7η οικουμενική σύνοδος, την απαγορεύει, και οι υπεύθυνοι τών εκκλησιών που την επιτρέπουν, φέρουν μεγάλη ευθύνη, επειδή γίνονται αίτιοι ειδωλολατρείας. (Πράξεις 7ης Οικ. Συνόδου). Σε αυτό όμως, δεν φταίει το σώμα τής Εκκλησίας, αλλά οι συγκεριμένοι υπεύθυνοι τών εκκλησιών αυτών, που δεν σέβονται, ή από αμέλεια αγνοούν βασικά σημεία τής πίστεως. Φταίει βέβαια και ο προσκυνητής αυτής τής εικόνας, που δεν φρόντισε να μάθει τα τής πίστεώς του, και ενώ νομίζει πως ενεργεί Ορθόδοξα, ενεργεί Παπικά. Η εν λόγω εικόνα, εκτός από είδωλο, είναι και αιρετική στην παρουσίαση τών προσώπων τής Αγίας Τριάδος, με πολλούς τρόπους, που ξεφεύγουν από το θέμα αυτής τής μελέτης. ("Απαγορευμένες απεικονίσεις", Γεωργίου Ε. Γαβριήλ).

5. Η τιμή τού προσώπου

Ένα άλλο ζήτημα στο οποίο κατηγορείται η Εκκλησία, είναι πως δήθεν τιμούμε το ξύλο! Αυτό είναι εντελώς ψευδές! Αυτό που τιμάται στην πραγματικότητα, είναι το εικονιζόμενο πρόσωπο, και όχι το ξύλο, όπως σε μία φωτογραφία κάποιου γνωστού μας, δεν τιμάται το χαρτί, αλλά το πρόσωπο.

"Μα τότε, γιατί άλλες εικόνες είναι θαυματουργές και άλλες όχι;" Ίσως ρωτήσει κάποιος.

Σε αυτό, δεν παίζει ρόλο το ξύλο, αλλά το θέλημα τού Θεού. Εκείνος γνωρίζει για ποιό σκοπό επιλέγει κάποια συγκεκριμμένη εικόνα. Ίσως για την ευσέβεια τού εικονογράφου που την ζωγράφισε, ίσως για χάρη κάποιας συγκεκριμμένης περιοχής στην οποία βρίσκεται, ίσως και για πολλούς άλλους λόγους, που Εκείνος γνωρίζει. Άλλωστε, και στις αναφορές τής Αγίας Γραφής, δεν ήταν όλες οι κολυμβίθρες τού Ισραήλ θαυματουργές όπως η κολυμβίθρα Βηθεσδά! (Ιωάννης 5/ε΄ 2-4).

Πού ξέρουμε όμως πώς ήταν τα πρόσωπα τών αγίων μετά από τόσους αιώνες;

Κάθε γενιά Χριστιανών, φρόντισε να διατηρήσει την εικόνα τών συγχρόνων τους αγίων. Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις που η εικόνα τους δεν διατηρήθηκε, τους δίνουμε μία εμφάνιση που να μοιάζει με τού Κυρίου Ιησού Χριστού, τού οποίου είναι εικόνες. Σημασία έχει ο άγιος, και όχι η ακριβής του εμφάνιση. Αυτό εξηγεί, και το γιατί υπάρχουν διαφορές από εικόνα σε εικόνα για κάποιους αγίους. Άλλωστε, τώρα πλέον, οι άγιοι δεν είναι όπως όταν ζούσαν στη γη! Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιείται η Βυζαντινή εικονογραφία, πλούσια σε συμβολισμούς, όπου τα χαρακτηριστικά τού εικονιζόμενου αγίου, δεν προσπαθούν να αποδώσουν την πιστότητα τής εμφάνισης τού προσώπου, αλλά να συμβολίσουν κάποια χαρακτηριστικά του.

6. Σκιά, εικόνα και "πράγματα"

Τέλος, θα εξετάσουμε μία διαφορά μεταξύ τής Παλαιάς και τής Νέας Διαθήκης, που έχει σχέση με το θέμα μας:

Η Αγία Γραφή, στην προς Εβραίους επιστολή 10/ι΄ 1, αναφέρει τα εξής: "Σκιάν γαρ έχων ο νόμος τών μελλόντων αγαθών, ουκ αυτήν την εικόνα τών πραγμάτων..."

Σύμφωνα με αυτά τα λόγια, βλέπουμε πως η Παλαιά Διαθήκη ήταν η σκιά, και η Νέα Διαθήκη είναι ΑΥΤΗ, (ΔΗΛΑΔΗ Η ΠΑΡΟΥΣΑ) εικόνα τών μελλόντων.

Η Παλαιά Διαθήκη, μιλούσε αινιγματικά για τον Θεό, σκιωδώς, και συνεπώς δεν μπορούσε να χρησιμοποιεί εικόνες. Η Νέα Διαθήκη όμως, μας έδειξε την εικόνα τών ιδίων τών επουρανίων, δηλαδή μία καθαρότερη άποψή τους.

Τώρα που είδαμε πια την εικόνα τού Θεού τον Ιησού Χριστό, και τους κατ' εικόνα του ποιηθέντες αγίους, τους απεικονίζουμε, ώσπου να έρθει η στιγμή, να τους αντικρύσουμε πρόσωπο προς πρόσωπο, όταν θα βρεθούμε στα ίδια τα μέλλοντα.

Ν. Μ.

Δ' απαντητική επιστολή της Π.Ε.Γ. σε φόρουμ περί "Χάρι Πότερ"

πηγή:impantokratoros

Οι απαντήσεις δίδονται από την Επιστημονική Ομάδα της Π.Ε.Γ. (Παιδαγωγοί, ψυχίατροι και ειδικοί ερευνητές των φαινομένων του αποκρυφισμού και της παραθρησκείας).

Αποστολέας: George (12 χρονών)

Θέμα: Προς Π. Ε. Γ. !!!!!!!!!!!!!!

Μήνυμα: Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι. Γιατί μερικοί άνθρωποι θεωρούν τον Χάρι Πότερ ως διάβολο? Τώρα θα μου πείτε γιατί κάνει πράγματα που στην πραγματικότητα δεν γίνονται. Κάτι άλλο όμως θα υπάρχει σίγουρα.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ

Αγαπητέ George.

Το πρόβλημα με τον Χάρι Πότερ δεν είναι το ότι "κάνει πράγματα που στην πραγματικότητα δεν γίνονται", γιατί και ο Θεός και οι Άγιοι της Εκκλησίας κάνουν έργα που ξεπερνούν τους φυσικούς νόμους. Κάποτε πάλι και άνθρωποι που δεν ανήκουν στο χώρο της Εκκλησίας φαίνονται να "ποιούν σημεία και τέρατα". Έτσι, λοιπόν κι ο Θεός θαυματουργεί και οι Άγιοι της Εκκλησίας με τη Χάρη και τη Δύναμη του Θεού, θαυματουργούν κι αυτοί -και ποτέ με τις δικές τους δυνάμεις. Το θαύμα είναι η επέμβαση του Θεού στη φυσική τάξη του κόσμου, τον οποίο ο ίδιος ο Θεός δημιούργησε, άρα έχει και τη δυνατότητα σαν δημιουργός να παρακάμπτει τους νόμους της προσωπικής του δημιουργίας.

Οι άγιοι και οι άγγελοι δεν θαυματουργούν από μόνοι τους. Εφ΄ όσον είναι όργανα του Θεού, ο Θεός ενεργεί θαύματα μέσα από αυτούς. Αυτή είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας.
Ο Εωσφόρος (πρώην αρχάγγελος και τώρα δαίμονας μετά την αποστασία του) και οι δαίμονες (πρώην άγγελοι, που τον ακολούθησαν στην πτώση), έχει, σαν πνευματικό ον που είναι, τις δυνάμεις, που του είχαν δοθεί αρχικά από τον Δημιουργό του. Με τις δυνάμεις του αυτές μπορεί να ενεργεί και έξω από τους φυσικούς νόμους, χωρίς τους περιορισμούς, που έχουμε εμείς οι άνθρωποι.
Η διατάραξη της φυσικής τάξης του κόσμου είναι η μαγεία. Η μαγεία, είτε εφαρμόζεται από τους δαίμονες, είτε από ανθρώπους στους οποίους οι δαίμονες "εμπιστεύονται" την "τέχνη" τους, γίνεται χωρίς την συγκατάθεση του Θεού και γι΄ αυτό είναι καταστροφική για τον άνθρωπο και καταδικάζεται από την Εκκλησία.

Πολύ σωστά, αγαπητέ George, εκφράζεις τη σκέψη: "Κάτι άλλο όμως θα υπάρχει σίγουρα".
Ναι, υπάρχει ένα σχέδιο, σε παγκόσμιο επίπεδο για τη δημιουργία μιας "παγκόσμιας θρησκείας", που θα ενσωματώνει τις πίστεις και τα δόγματα όλων των θρησκειών. Θα ανακατώνει δηλαδή την Αλήθεια της Εκκλησίας με τις πλάνες των θρησκειών, που σαν δημιουργήματα ανθρώπινα είναι στην καλύτερη περίπτωση ελλιπείς και στη χειρότερη δαιμονικές. Κεντρική διδασκαλία αυτής της "παγκόσμιας θρησκείας", θα είναι ο αποκρυφισμός -η μαγεία- και οι θρησκείες της Ανατολής. Αυτή η προσπάθεια γίνεται από εκείνους που έχουν συμφέροντα να υποδουλώσουν την ανθρωπότητα, δήθεν στο όνομα της Ειρήνης, και είναι γνωστή σαν "Νέα Εποχή".
Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας προσπαθούν να περάσουν και στα παιδιά το ψέμα ότι δήθεν υπάρχει και καλή Μαγεία.

Βιβλία με ιστορίες με μάγους υπήρχαν πάντα. Παλιά όμως ο μάγος περιγράφονταν πάντα σαν κακός και ήρωας στα παραμύθια ήταν πάντα ο πρίγκιπας ή η βασιλοπούλα κ.τ.λ. Τις τελευταίες δεκαετίας, το φαινόμενο "ιστορίες με μάγους", που περιγράφονται σαν καλοί όλο και "πυκνώνει" με προφανή στόχο την εξοικείωση του κόσμου και των παιδιών στην ιδέα ότι υπάρχει και "καλή" μαγεία.

Τελική φάση αυτής της κατάστασης δείχνει να είναι τα βιβλία της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ κι αυτό φαίνεται από την προώθηση, που τους γίνεται και φυσικά από την αποδοχή, που κατόρθωσαν να δημιουργήσουν στο παιδικό κοινό, αυτοί που προωθούν και θησαυρίζουν από όλα αυτά. Τα βιβλία της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα γιατί έχουν σήμερα αυτή τη μεγάλη διάδοση και περνούν το μήνυμα ότι υπάρχει "καλή" μαγεία, παρουσιάζοντας έναν ήρωα, τον Χάρι Πότερ, με τα χαρακτηριστικά εκείνα που τον κάνουν ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά.

Η Εκκλησία π.χ. καταδικάζει τη Μαγεία. Υπάρχουν πολλές αναφορές στο θέμα αυτό και στην Αγία Γραφή. Η Εκκλησία διδάσκει ότι η Μαγεία είναι μία και είναι "η τέχνη του Εωσφόρου". Πουθενά η Εκκλησία δε λέει ότι υπάρχουν δύο είδη μαγείας (Λευκή και Μαύρη, δηλαδή Καλή και Κακή).

Αντίθετα, μια θρησκεία, η Θεοσοφία, που αναπτύχθηκε από την Ε. Π. Μπλαβάτσκη πριν 2 περίπου αιώνες και που βασίζεται στη Μαγεία και στις θρησκείες της Ανατολής (Ινδουισμό, Βουδισμό) διδάσκει ότι υπάρχει δήθεν Καλή (Λευκή) μαγεία, με την οποία μπορεί δήθεν ο άνθρωπος να κάνει καλά έργα και Κακή (Μαύρη), με την οποία μπορεί κάποιος να προξενήσει κακό.

Ο θεός τον οποίο λατρεύει η Θεοσοφία είναι ο Εωσφόρος. Παράρτημα, μάλιστα, της Θεοσοφίας -που είναι γνωστή και σαν "Θεοσοφική Εταιρία"-, στην Αγγλία και σ' όλο τον κόσμο είναι το Lucis Trust (από το Lucifer, δηλαδή Εωσφόρος).

Η δράση της Θεοσοφικής Εταιρίας τους 2 τελευταίους αιώνες δημιούργησε το παγκόσμιο σύνδρομο, που είναι γνωστό σαν "Νέα Εποχή του Υδροχόου" ή Νέα Εποχή ή New Age.

Τα δόγματα της Θεοσοφίας έχουν διαδοθεί στους ανθρώπου από τα Μ.Μ.Ε. και σήμερα, μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας πιστεύει στα δόγματα της Θεοσοφίας χωρίς να γνωρίζει ότι πρόκειται για εωσφορικά δόγματα. Έτσι, οι άνθρωποι τρεφόμενοι από την Τηλεόραση κι όχι από τις διδασκαλίες της Εκκλησίας πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχει Καλή Μαγεία και Καλοί Μάγοι.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα λένε: "Αγαπάω το Θεό, αλλά δεν αντέχω τους παπάδες". Έτσι αποκόβουν τον εαυτό τους από τα Αγιαστικά Μυστήρια της Εκκλησίας (Εξομολόγηση-Μετάνοια), δεν έχουν Πνευματικό, δε διαβάζουν την Αγία Γραφή και τα Γραπτά των Πατέρων -που ερμηνεύουν σωστά την Αγία Γραφή- και φτάνουν να Κοινωνούν λίγες φορές το χρόνο (" έτσι για τι καλό").
Σε χαιρετούμε και είμαστε πάντα στη διάθεσή σου.